Tunç Çağı tabakalarının önemli maddi kalıntılarından biri olan bronz hançerler üzerinde yeni bir çalışma gerçekleştirildi. Çalışma, “Tunç Çağı hançerleri ne için kullanılıyordu” sorusuna yeni bir bakış getirdi.
Tunç Çağı hançerleri hemen her bölgede görülen bir bakır alaşımlı aletlerdi. Bilim insanları, bu aletlerin ne için kullanılmış olabileceği üzerine tartışmışlardır. Hançerlerin, çoğunlukla “savaşçı mezarlarında” bulunması birçok araştırmacıyı, hançerin statü ve kimlik belirleyicisi, bazı bilim insanlarının da el sanatları, silah veya araç olarak kullanılmış olabileceği sonucuna vardırıyor.
Hançerler üzerinde bulunan organik kalıntılar analiz edildi
2017 yılında İtalya’nın Tunç Çağı yerleşim yeri Pragatto’da ortaya çıkarılan on bakır alaşımlı hançer analiz edildi. Analiz, hançerlerin ne için kullanıldığı hakkında yeni bulgular kazandırdı.
Newcastle Üniversitesi’nden Profesör Andrea Dolfini ve Isabella Caricola liderliğindeki proje ekibi, hançerlerdeki organik kalıntıları lekelemek için Picro-Sirius Red (PSR) solüsyonunu kullanan bir teknik geliştirdi.
Kalıntılar, çeşitli optik, dijital ve taramalı elektron mikroskopları altında gözlemlendi. Bu, ekibin kolajen ve ilişkili kemik, kas ve demet tendon liflerinin mikro kalıntılarını tanımlamasına izin verdi, bu da hançerlerin birden fazla hayvan dokusuyla temas ettiğini ve çeşitli hayvan karkas türlerini işlemek için kullanıldığını düşündürdü. Kullanımları, çiftlik hayvanlarının kesilmesini, karkasların kesilmesini ve etlerin kemikten oyulmasını içeriyor gibi görünüyor.
AB tarafından finanse edilen proje ekibi daha sonra uzman bir bronz ustası tarafından yapılmış hançerlerin kopyalarıyla geniş kapsamlı deneyler yaptı. Bu, bu tür hançerin hayvan leşlerini işlemek için çok uygun olduğunu gösterdi. Deneysel hançerlerden çıkarılan kalıntılar da araştırmanın bir parçası olarak analiz edildi ve arkeolojik hançerlerde gözlemlenenlerle eşleşti.
Newcastle Üniversitesi Arkeoloji Kürsüsü Profesörü Andrea Dolfini şunları söyledi: “Araştırma, antik metallerden organik kalıntıları çıkarmanın ve karakterize etmenin mümkün olduğunu ortaya çıkardı ve bu şekilde analiz edilebilecek malzeme yelpazesini genişletti. Yeni yöntem, dünyanın her yerinden çok çeşitli bakır alaşımlı alet ve silahların analizini sağladığından, bu önemli bir gelişmedir. Olasılıklar sonsuzdur ve yeni yöntemin gelecekte sağlayabileceği ve sağlayacağı cevaplar da öyle.”
Makale Natura dergisinde yayınlandı.
