30 May 2024 Gelecek Geçmişin Ürünüdür

Roma’nın Bilinmeyen Ölüleri Nasıl Yeraltı Mezarı Azizleri Oldu?

Yeraltı mezarları azizleri kilise reformlarının başladığı yıllarda kuşkusuz kilisenin en dahiyane fikirlerinden biriydi. Protestanlar tarafından defnedilen, tahrip edilen kutsal kalıntıların yerine Roma mezarlığından seçilmiş iskeletler getirildi.

31 Mayıs 1578’de Roma’daki bağ işçileri, Via Salaria’nın altında uzun zamandır unutulmuş geniş bir yeraltı mezarlığı ağına giden bir geçit buldular. Coemeterium Jordanorum (Ürdün Mezarlığı) ve çevresindeki yeraltı mezarları, MS birinci ve beşinci yüzyıllara tarihlenen, Hristiyanlığın ilk günlerinden kalma bir mezar yeriydi.

Bu yeraltı mezarları bulunduğunda, Katolik Kilisesi yıllardır Reform ile mücadele ediyordu. Bazı insan kalıntılarına yüzyıllardır kutsal emanetler olarak saygı duyulurken, Protestan Reformcular kutsal emanetleri putperestlik olarak görüp saklama uygulamasını reddettiler. Cesetler toza dönecekti ve buna azizlerin bedenleri de dahildi. Reform boyunca sayısız kalıntı defnedildi, tahrip edildi veya yok edildi.

Emanetler Reformcuların incelemesi altındayken, konu 1563’teki Trent Konseyi’nin Yirmi Beşinci Oturumunda ele alındı. Konsey, kalıntıların Katolik yaşamının önemli bir parçası olduğunu ve yerel kiliselerde, kutsal emanetleri insanları bir arada tutan bir nokta olduğunu savundu. topluluklar için kutsal kalıntılar hâlâ önemliydi. Kutsal olarak görülseler de, kökenleri haklı olarak sorgulandı. Sahtecilik -rastgele kemikler veya kutsal olarak satılan diğer buluntu eşyalar- yaygındı ve kalıntıların dini eserler olarak değerini baltaladı. Sahte ürünlerin satışıyla mücadele etmek için Konsey, ileriye dönük olarak tüm kalıntıların Kilise tarafından doğrulanması gerektiğine karar verdi. 

Fotoğraf: Paul Koudounaris

Kutsal emanetler halk arasında her zaman popüler olmuştu ve yeni kutsal kalıntıların Almanca konuşulan ülkelere taşınması Karşı Reformun bir stratejisi haline geldi. Yok edilenlerin yerine yenilerini koymaları gerekiyordu ama daha fazla azizi nereden bulacaklardı?

Via Salaria’nın altındaki yeraltı mezarlarının keşfi, bir duaya cevap gibi hissettirmiş olmalı. Yeraltı mezarları, ilk Hıristiyanlar, Yahudiler ve bazı pagan Romalılar da dahil olmak üzere yaklaşık 750.000 kişinin kalıntılarını barındırıyordu. Pagan Romalılar arasında ölü yakma daha yaygınken, Hristiyanlar yeniden dirilme olasılığına izin vermek için gömülmek istediler; binlerce kişi keşiflerinden sonra diriltilmiş olsa da, hiçbiri ölümden sonra onları neyin beklediğini tahmin edemezdi.

Saint Coronatus, 1676’da Almanya’nın Heiligkreuztal kentindeki bir manastırda. Fotograf: Shaylyn Esposito

Kilisenin kalıntılara ihtiyacı vardı ve onları buldular. Hıristiyan şehit olduğuna inanılanların cesetleri Katakombenheiligen, Yeraltı Mezarı Azizleri olarak tanındı . Kanonlaştırılmadıkları ve kimlikleri bilinmemekle birlikte, bu bedenler ilk Hıristiyanlar ile Reform sonrası Kilise arasındaki bağlantıyı göstermek için kullanıldı. Bu bağlantı aracılığıyla Katolik doktrininin temel gerçeğini sembolize edecek ve kiliselerinin yağmalanmasından sonra zarar gören Katolik topluluklar arasında morali yükselteceklerdi.

Ama kimlikleri bilinmiyorsa şehit olduklarını nasıl ispat edebilirler? Zulüm sırasında öldükleri için birçoğunun şehit olduğu varsayıldı, ancak kime sorulduğuna bağlı olarak başka işaretler de vardı – bazıları şehitlerin kemiklerinin daha tatlı koktuğuna inanırken, diğerleri dünya dışı bir parıltıya sahip olduklarını iddia etti. Kilise, Trent Konseyi’nden sonra daha bilimsel kimlik belirleme yöntemleri kullanmaya karar vermiş olsa da, yeraltı mezarlarındaki koşullar idealden daha azdı. En yeni kemikler o noktada hala bin yıldan daha yaşlıydı ve herhangi bir tanımlayıcı plak veya taş çoktan gitmişti. Daha da kötüsü, birçok ceset, işgalcilerin yağmacılarından korunmak için yıllar içinde taşınmıştı.

Fotoğraf: Paul Koudounaris

Bulunan kemiklerin Hristiyan, hatta şehit oldukları kesin olarak tanımlanamadı, bu nedenle çevredeki taşlardaki büyük ölçüde okunaksız gravürlere dayandılar. İsimlerden ortak yazıtlara kadar herhangi bir nedenle orada olabilecek bir büyük M harfi veya bir palmiye yaprağı tasviri bulduklarında, bunu bir şehit mezarı bulduklarına kanıt olarak aldılar. 1560’larda başka bir yeraltı mezarlığı araştırması sırasında, bir Augustinerinnen keşiş orada en fazla üç tanımlanabilir şehit olduğu sonucuna vardı, ancak sonraki yüzyılda 200.000’e kadar olduğu söylendi.

Bulundukları anda, kalıntılar kuzeye doğru yol almaya başladı. On altıncı ve on yedinci yüzyıllarda Reform’dan etkilenen Almanca konuşulan ülkelere kaç tane iskelet ve tek tek kemik gönderildiğini tahmin etmek imkansız, ancak talep o kadar yüksekti ki Kilise, kazıları yönetmek için yeni bir ofis oluşturmak zorunda kaldı. yeraltı mezarlarının yanı sıra tüm süreci denetlemek için Kutsal Ayinler ve Törenler Cemaati’ni başlatmak. Azizlerin popülaritesi Otuz Yıl Savaşları (1618-1648) sonrasında arttı; kiliseler yağmalanan kalıntıları değiştirmek istedi ve varlıklı aileler de onları dindarlığın sembolü olarak satın aldı.

Fotoğraf: Paul Koudounaris

Onlar kesinlikle statü sembolleriydi. İskeletlere Latince isimler verildi ve kafatasından metatarsa ​​kadar altın ve mücevherlerle süslendi. Dekorasyon çeşitliydi, ancak çoğu zaman abartılı oldu. Mücevherler gerçek ya da pahalı taklitlerdi ve iskeletler, altın iplikle işlenmiş kadife ve ipek elbiseler giymişti. Birkaçına gümüş plaka zırh bile verildi.

Sonuç ne kadar çarpıcı olursa olsun, ölü bedenleri süslemekten daha çok yeraltı mezarlığı azizleri inşa etmek vardı. O kadar eski olan kemikler, ustaca ele alınması ve yeniden inşa edilmesini gerektiriyordu, bu yüzden kalıntıların korunmasında uzmanlaşmış rahibelere verildi. Manastırlarının çoğu, dekoratif sanatlardaki ustalıkları ile biliniyordu ve Katakombenheiligen’in bugünkü durumu, onların becerilerinin ve bağlılıklarının bir kanıtıdır.

Aziz Valerius.
Aziz Valerius. Fotoğraf: Paul Koudounaris

Restorasyon ve dekorasyon, tamamlanması yıllar alabilecek hassas bir süreçti. Kemikler tutkalla güçlendirildi, boyandı ve neredeyse şeffaf ipek tül veya tül katmanlarıyla korundu. Eksik parçalar balmumu, ahşap veya kartonpiyer ile yeniden oluşturuldu. Kafataslarının eksik veya çok hasarlı olduğu durumlarda, seramik veya ahşap ve alçı ile değiştiriliyordu.

On dokuzuncu yüzyılda  hastalıklı ve utanç verici olarak görülen birçoğunun mücevherleri çıkarıldı, saklandı ya da yok edildi. Bir zamanlar Avrupa’yı dolduran tüm yeraltı mezarlığı azizlerinden sadece yüzde onu kaldı ve çok azı halk tarafından görülebiliyor. Dini önemlerinin yanı sıra, çarpıcı sanat eserleridir ve tarihin, bazıları için potansiyel olarak tartışmalı olsa da, yine de hatırlamaya değer bir bölümünü temsil ederler.

Banner
Benzer Yazılar

Almanya’da bir Roma tanrısını tasvir eden bir heykel keşfedildi

22 Nisan 2024

22 Nisan 2024

Almanya’nın Stuttgart kentindeki Roma kalesini kazan arkeologlar, bir Roma tanrısını tasvir eden bir heykel ortaya çıkardılar. MÖ 7000 yılından beri,...

Kuzeydoğu Fransa’da keşfedilen Geç Antik Çağ nekropolü

5 Kasım 2022

5 Kasım 2022

Inrap arkeologları, kuzeydoğu Fransa’daki Sainte-Marie-aux-Chênes’te MS 5. yüzyılın sonlarına tarihlenen Geç Antik Çağ nekropolü ortaya çıkardılar. Antik bir yol üzerinde...

Almanya’da ortaya çıkarılan İskandinav Bronz Çağı salonu, efsanevi Kral Hinz’in toplantı salonu olabilir

6 Kasım 2023

6 Kasım 2023

Almanya’nın Berlin kentinin kuzeybatısındaki Seddin’deki (Prignitz bölgesi) “kraliyet mezarı” yakınında yapılan kazılarda Tunç Çağı’ndan kalma bir salon keşfedildi. Yapının, altın...

Danimarka Kralı Hans’ın baharat dolabı Gribshunden gemisinde bulundu. Baharatlar döneme ışık tutuyor.

13 Şubat 2023

13 Şubat 2023

Danimarka Kralı Hans’ın savaş gemisi Gribshunden’ın, Orta Çağ İskandinavyası’ndaki safran, zencefil ve karanfilin ilk arkeolojik kanıtları da dahil olmak üzere...

Almanya’da 3000 yıllık ahşap dilek kuyusu bulundu

8 Ocak 2023

8 Ocak 2023

Almanya’nın Bavyera eyaletindeki Germering kasabasında, arkeologlar ritüel birikintilerle dolu iyi korunmuş bir Tunç Çağı ahşap kuyusunun kalıntılarını ortaya çıkardılar. Arkeologlara...

İngiltere’de 10.500 yıllık Avcı-Toplayıcı yerleşimi bulundu

21 Ocak 2023

21 Ocak 2023

Chester Üniversitesi ve Manchester’dan bir arkeolog ekibi, İngiltere’nin Scarborough kenti yakınlarındaki kazılar sırasında Avcı-Toplayıcı yerleşimini keşfetti. Ekip tarafından Kuzey Yorkshire’daki...

Kopya olduğu düşünülen kılıcın 3000 yıllık Tunç Çağı kılıcı olduğu ortaya çıktı

23 Ocak 2023

23 Ocak 2023

Chicago Field Müzesi’nde daha önce bir kopya olduğu düşünülen bir kılıcın, MÖ 1080 ila 900 yılları arasında tarihlenen 3000 yıllık...

Aigai Sarayı’nda Büyük İskender’in banyosu ortaya çıkarıldı

13 Mayıs 2024

13 Mayıs 2024

Kuzey Yunanistan’daki Aigai Sarayı’nda Büyük İskender’in banyosu ortaya çıkarıldı. 15.000 metrekarelik bir alanı kaplayan ve Parthenon’dan daha büyük olan geniş...

İtalya’da ölü hediyeli 10.000 yıllık mezar ortaya çıkarıldı

15 Aralık 2021

15 Aralık 2021

Mezolitik dönem insan topluluklarının ölü gömme biçim ve ritüelleri hakkında yeni bilgiler kazandıran buluntulara bir yenisi daha eklendi. Avrupa’nın ölü...

Ukrayna’nın merkezinde keşfedilen hiyeroglifler ve Varangian sembolleri içeren bir mağara kompleksi

20 Kasım 2022

20 Kasım 2022

Eski Kiev Rus Devleti Kyivan döneminden kalma olduğu düşünülen hiyeroglifler ve Varangian sembolleri içeren antik bir mağara kompleksi, Kiev’in merkezinde...

İspanya’da bulunan 2000 yıldan daha eski bir Keltiberya şehri

16 Temmuz 2023

16 Temmuz 2023

Madrid Politeknik Üniversitesi, İspanya’nın kuzeyindeki Soria eyaletinde bir Roma kampının ve Keltiberya kenti Titiakos’un keşfedildiğini duyurdu. Buna ek olarak, üniversiteden...

Orman Yangınları 800 Yıllık Tarihi Mezarlara da Zarar Verdi

4 Ağustos 2021

4 Ağustos 2021

Ülkemizin gözbebeği ormanlarımız bir haftadır yanıyor. Yangına müdahale ederken yaşamlarını yitiren yurttaşlarımız bizleri derin acılara boğarken, yüzlerce yurttaşımızda evlerini, mallarını...

Fransa’da keşfedilen anıtsal Roma kompleksi

20 Mart 2023

20 Mart 2023

Kuzeydoğu Fransa’daki Reims şehrinde, arkeologlar MS 2. – 3. yüzyıldan kalma anıtsal Roma kompleksi keşfettiler. Yapı, bir U’nun kollarını oluşturan...

Antik Trakya kenti Perperikon’da bir Nymphaeum keşfedildi

20 Ağustos 2023

20 Ağustos 2023

Yeni araştırmalar, Perperikon’un güney çeyreğindeki rezervuarın üzerinde büyük bir anıtsal su tapınağı (Nymphaeum) ortaya çıkardı. Kazı başkanı Profesör Nikolay Ovcharov,...

5700 yıllık anıtsal Menga Dolmen, Neolitik mühendisliğin en büyük başarılarından biri olarak görülüyor

8 Aralık 2023

8 Aralık 2023

Güney İspanya’daki Menga dolmenini oluşturan devasa taşların kaynağının izini süren yeni bir araştırma, dolmenin Geç Neolitik mühendisliğin en büyük başarılarından...

Yorumlar
Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

[mc4wp_form id=”621″]