Roma İmparatorluğu’nun doğusunda ve batısında yaşayan Keltler, M.Ö. 4. yüzyılda, İtalya’nın kuzeyine akınlar düzenleyerek Roma’nın güvenliğini tehdit eden kabile topluluğu olarak tarihte yerini alır.
Gerilla taktikleri ile Roma’ya çok zayiat yaşatan Keltlerin kılıç, ok ve yaydan daha güçlü bir silahları vardı.
Romalı askerleri korkudan titreten, heyecan ve endişeye yol açan bu silahın adı carnyx’den başkası değildi.
Her ne kadar savaş trompeti olarak anılsa da carnyx aslında bir müzik aletidir.
Keltler tarafından, kendine özgü şekli ve yüksek, gürleyen sesi ile karakterize edilen savaşlar ve ritüeller sırasında kullanılmıştır.
Carnyx, genellikle karmaşık tasarımlar ve hayvan motifleriyle süslenmiş, çan şeklinde bir uca sahip uzun, kavisli bir tüpten oluşuyordu. Çalındığında, düşmanları sindirmeyi ve müttefiklere ilham vermeyi amaçlayan derin, yankılanan bir ton ürettir bu da askerler üzerinde psikolojik baskıya yol açardı.
Neredeyse tamamlanmış bir MÖ 1. yüzyıl carnyx (Kelt savaş trompeti)
İmparatorluğun yükseliş döneminde sıkıntılar yaşatan Kelt kabileleri, Roma’nın askeri ve politik gücüyle başa çıkmakta zorlandılar ve sonunda M.Ö. 3. yüzyılda Roma tarafından yenildiler.
Keltlerin tarihini aydınlatmaya çalışan arkeologlar, 2004 yılında, tahrip edilmiş bir silah yığını keşfettiler – bir düzine kılıç, kın, mızrak ucu, kalkan, bronz miğferler, kuğu şeklinde bir demir kask – bir kazan, hayvan kalıntıları ve yedi karnik.
Bundan önce, Milattan önceki ve sonraki iki yüzyılda törensel ve son derece korkutucu savaş trompetleri olarak yaygın olarak kullanılan Kelt insan boyutundaki üflemeli müzik aletinin sadece beş örneğinin kalıntılarının hayatta kaldığı biliniyordu.
Museum of Artifacts uzmanları Tintignac’ta bulunan yedisinden birini neredeyse tamamen tamamladı.
Tintignac Carnyx 40 parçaya bölündü. Tekrar bir araya getirildiğinde, tüpün tek bir eksik bölümü ile altı metre uzunluğunda sadece bir inç kısa olduğu bulundu. Çan, çıkıntılı dişleri ve büyük sivri kulakları olan bir domuzun başıydı. Bir kez restore edildikten sonra, Tintignac Carnyx, şimdiye kadar bulunan ilk neredeyse eksiksiz carnyx olduğunu kanıtladı.
Yunan tarihçi Polybius (M.Ö. 206-126), Galya ordusunun yaygarasından ve carnyx’in sesinden o kadar etkilenmişti ki, “sayısız trompetçi ve korna üfleyici vardı ve tüm ordu aynı anda savaş çığlıklarını haykırdığı için o kadar karışık bir ses vardı ki, gürültü sadece trompetçilerden ve askerlerden değil, aynı zamanda savaşa katılan kırsal kesimden de geliyor gibiydi” diye yazmıştı.
