Amerika tarihi boyunca ilk defa bir banknotta siyahi bir kadına yer verilecek. Aslında planlama Biden seçimlerinden çok öncesine Obama dönemine kadar uzanıyor. Obama bu yeniliği kendi döneminde açıklamış olmasına rağmen, mantıklı olmayan sebeplerle proje rafa kaldırılmıştı. Trump döneminde ise hiç ilgilenilmedi. Amerika’nın yeni başkanı Joe Biden ise projeyi gündemine aldı.
Beyaz Saray’ın basın sekreteri Jen Psaki, “Başkan Joe Biden, çeşitliliği yönetiminin en önemli parçası haline getirdi ve bu, köleliğin ülke tarihindeki rolünü küçümsemeye çalışan Trump yönetimiyle keskin bir tezat oluşturdu. Notlarımızın … ülkemizin tarihini ve çeşitliliğini yansıtması önemlidir ve Harriet Tubman’ın yeni 20 dolarlık banknotu süsleyen görüntüsü kesinlikle bunu yansıtacaktır … bu yüzden bu çabayı hızlandırmanın yollarını araştırıyoruz” dedi.
Peki Harriet Tubman kimdir? Neden Amerikan banknotları üzerine resmi konulacak bizlerde bunu kaleme almak istedik.
Harriet Tubman’ın doğum tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte 1820 ila 1825 arasında olduğu tahmin edilmektedir.Maryland, Dorchester County’de köle olan ebeveynlerinin 9 çocuğundan biriydi. Annesi Harriet “Rit” Green, Mary Pattison Brodess’e ait bir köleyken, babası Ben Ross ,Anthony Thompson’a aitti.Thompson ve Brodess evlenince iki kölenin hayatı da birleşmiş oldu.
Araminta Harriet Ross olarak adlandırılan Tubman, ebeveynleri tarafından “Darphane” lakaplıydı. Araminta, muhtemelen annesini onurlandırmak için evliliği sırasında adını Harriet olarak değiştirdi.
Köle olarak doğmak ailenin her zaman bir arada kalamayacağını kabul etmek demekti. Mary Brodess’in oğlu Edward, Tubman’ın üç kız kardeşini uzaktaki tarlalara satarak aileyi parçaladı. Sonrasında ise Gürcistanlı bir tüccar küçük kardeşini almak isteyince annesinin direnişi Tubman için bir dönem noktası oldu.
Çocukluğu boyunca fiziksel şiddete maruz kalan Tubman ve ailesi için hayat kesinlikle kolay değildi. Tubman için en ağır olanı Tubman’ın ergenliğinde meydana geldi. Erzak almak için bir kuru gıda dükkanına gönderilmiş, tarlaları izinsiz terk eden bir köleyle karşılaştı. Adamın gözetmeni, Tubman’ın kaçmayı engellemesine yardım etmesini istedi. Tubman reddettiğinde, gözetmen kafasına iki kiloluk bir ağırlık fırlattı. Tubman, hayatının geri kalanında nöbetler, şiddetli baş ağrıları ve narkoleptik ataklara katlanmak zorunda kalacaktı. Ayrıca dini deneyimler olarak sınıflandırdığı yoğun rüya halleri yaşadı.
Özgürlük ve kölelik arasındaki çizgi Tubman ve ailesi için belirsizdi. Tubman’ın babası Ben, önceki sahibinin vasiyetinde belirtildiği gibi 45 yaşında kölelikten kurtuldu. Bununla birlikte, Ben’in eski sahipleri için kereste tahmincisi ve ustabaşı olarak çalışmaya devam etmekten başka birkaç seçeneği vardı.
Rit ve çocuklarına benzer azat hükümleri uygulanmasına rağmen, aileye sahip olanlar onları serbest bırakmamayı tercih etti. Özgür statüsüne rağmen, Ben’in ailenin kararlarına itiraz etmek için çok az gücü vardı.
Harriet Tubman 2 kez evlendi. İlk evliliği özgür bir adam olan John Tubman oldu. İkincisinde ise Nelson Davis adında bir İç Savaş gazisi ile evlendi. Özgür olan bir adamla köle olan birinin evli olması köle olanın hayatına aynı şekilde geçirmesine engel olmuyordu. yani hayatlarında değişen bir şey olmuyordu.
Yeraltı Demiryolu
1850 ile 1860 yılları arasında Tubman, Yeraltı Demiryolu olarak bilinen ağın ardından Güney’den Kuzeye 19 sefer yaptı. Ailesi ve birkaç kardeşi dahil 300’den fazla kişiye kölelikten özgürlüğe rehberlik etti ve liderliği için “Musa” lakabını kazandı.
Tubman, Kuzeyin güvenliğinde kalmaktansa, ailesini ve kölelik içinde yaşayan diğerlerini Yeraltı Demiryolu üzerinden kurtarmayı görev edinmişti. Aralık 1850’de Tubman, iki küçük çocuğuyla birlikte yeğeni Kessiah’ın satılacağına dair bir uyarı aldı. John Bowley adında özgür bir siyah adam olan Kessiah’ın kocası, Baltimore’daki bir müzayedede karısı için kazanan teklifi yaptı. Tubman daha sonra tüm ailenin Philadelphia’ya gitmesine yardım etti. Bu, Tubman’ın ilk gezisi oldu.
Kölelikten kaçmanın dinamikleri 1850’de Kaçak Köle Yasasının kabul edilmesiyle değişti. Bu yasa, kaçan kölelerin Kuzey’de yakalanabileceğini ve köleliğe geri döndürülebileceğini, bu da eski kölelerin ve Özgür Devletlerde yaşayan özgür Siyahların kaçırılmasına yol açabileceğini belirtti. Kuzeydeki kolluk kuvvetleri, kişisel ilkelerine bakılmaksızın, kölelerin yakalanmasına yardım etmek zorunda kaldı.
Nisan 1858’de Tubman, kölelik kurumunu bozmak ve yok etmek için şiddetin kullanılmasını savunan kölelik karşıtı John Brown ile tanıştı. Tubman, Brown’un hedeflerini paylaştı ve en azından yöntemlerini tolere etti. Tubman, Brown ile tanışmadan önce kehanetsel bir vizyona sahip olduğunu iddia ediyordu.
Brown, Harper’s Ferry’deki köle sahiplerine yönelik bir saldırı için destekçileri toplamaya başladığında, yardım için “General Tubman” dan yardım istedi. Brown’ın müteakip idamından sonra Tubman onu şehit olarak övdü.
Tubman, İç Savaş sırasında aktif kaldı. Birlik Ordusu için aşçı ve hemşire olarak çalışan Tubman, kısa sürede silahlı bir izci ve casus oldu. Savaşta silahlı bir sefere liderlik eden ilk kadın, Güney Carolina’da 700’den fazla köleyi özgürleştiren Combahee Nehri Baskını’na da rehberlik etti.
1859’un başlarında kölelik karşıtı Senatör William Seward , Tubman’a New York, Auburn’un eteklerinde küçük bir arazi parçası sattı. Auburn’daki arazi Tubman’ın ailesi ve arkadaşları için bir sığınak haline geldi. Tubman, savaşı takip eden yıllarını bu mülkte, ailesiyle ve orada ikamet ederken, diğerleriyle ilgilenerek geçirdi.
Tubman’ın şöhretine ve itibarına rağmen, finansal olarak hiçbir zaman güvende değildi. Tubman’ın arkadaşları ve destekçileri, onu desteklemek için bir miktar para toplayabildiler. Bir hayranı olan Sarah H. Bradford, Harriet Tubman’ın Yaşamındaki Sahneler başlıklı bir biyografi yazdı ve elde edilen gelir Tubman ve ailesine gitti.
Tubman, ekonomik sıkıntılarına rağmen cömert bir kadındı. 1903’te, arazisinin bir parçasını Auburn’daki Afrika Metodist Piskoposluk Zion Kilisesi’ne bağışladı. Harriet Tubman Yaşlılar Evi bu sitede 1908’de açıldı.
Tubman, 10 Mart 1913’te arkadaşları ve ailesiyle çevrili olarak 93 yaşında öldü. Tubman yaşlandıkça, hayatının erken dönemlerinde görülen kafa yaralanmasının sonuçları ağırlaşmaya başladı. Düzenli olarak yaşadığı ağrıları ve “uğultuları” hafifletmek için Boston Massachusetts General Hospital’da beyin ameliyatı geçirdi. Tubman adının verildiği huzurevine yatırıldı. Auburn’deki Fort Hill Mezarlığı’na askeri onurla gömüldü.
