Johannes Gutenberg Üniversitesi Mainz’dan (JGU) Dr. Michael Hölscher başkanlığındaki bir araştırma projesi, vahiy kitabının büyü tabletleri ile benzer bazı ifadelere sahip olduğunu ortaya çıkardı.
Eski dünyada, büyü tabletleri yaygın olarak kullanıldı ve yüksek talep gördü. İnce kurşun tabakalar üzerinde, karşılık gelen büyüler sıklıkla bir düşmana veya rakibe zarar vermek amacıyla yazılmış veya oyulmuştur. Büyü tabletleri ve ilgili ritüeller, Roma İmparatorluğu büyüdükçe yaygın olarak kullanıldı; Mısır’dan İngiltere’ye kadar birçok yerde görüldü.
Tabletler, ekonomik veya sosyal statüden bağımsız olarak toplumun tüm üyeleri tarafından kullanıldı ve Roma dünyasındaki sitelerde öncelikle MÖ 500’den MS 500’e kadar uzanan yaklaşık 1.700 tablet bulundu.
Büyü içeren kurşun tabletler genellikle mezarlar gibi belirli yerlerde veya kutsal yerlerin yakınında, lanetin etkinliğini sağlayacak yeraltı dünyasının ruhlarının varsayılan yerlerde biriktirildi. Hölscher, “Bir bütün olarak büyü ritüeli sadece büyünün bu şekilde ifade edilmesiyle sınırlı değildi, aynı zamanda onu yazma eylemini, tabletlerin delinmesini veya kasıtlı olarak seçilen yerlere gömülmesini de içerecekti” diyor Hölscher, tabella defixionis uygulamasının yönlerini açıklarken.
Eskiler bunu Roma hukukuna göre öngörülen bir büyücülük veya kara büyü biçimi olarak görüyorlardı.
Vahiy’de büyü tabletlerinde yer alan ilgili yazıtların ve uygulamaların yönleri vardır. Bu, ayrımcılığa duyulan ihtiyacın ve sıklıkla tehdit altındaki erken Hıristiyan topluluğunun kendini koruma girişiminin dolaylı bir ifadesi olabilir, “diye açıklıyor JGU Katolik İlahiyat Fakültesi’nde araştırmacı olan Dr. Michael Hölscher.
Yeni Ahit’teki son kitap olan Vahiy Kitabı, üç farklı edebi türün birleşimidir: Epistolar, kıyamet ve peygamberlik. Her ne kadar yazarın kimliği tam olarak bilinmese de – sadece “John” olarak geçiyor – uzun zamandır bilimsel bir tartışma konusu olmasına rağmen, kitabın genellikle MS birinci yüzyılda bir zamanlar yazıldığı kabul ediliyor.
Büyü tabletlerini kullananların kullandığı ifadeler ve lanetlerinin nasıl çalışması gerektiğine dair beklentileri hakkındaki görüşlerinin yardımıyla, Hölscher bunların John’un Vahiy metninde izlerini nasıl bıraktığına bakıyor. Hölscher, “Vahiy’de, büyü tabletlerinde görünenlere çok benzeyen ifadeler ve ifadeler buluyoruz, ancak ikincisinden gerçek bir kelimesi kelimesine alıntı görünmüyor” dedi.
Örnek olarak, denize büyük bir taş atan bir meleğin tanımını şu sözlerle aktarır: “Böylece o büyük şehir Babil şiddetle yıkılacak ve artık bulunamayacak.” Hölscher’e göre, bu bir tür lanet ritüeli olarak okunabilir. O zamanlar bu kelimelerle karşı karşıya kalanlar, onları aşina olacakları tabletlerin rutin kullanımıyla doğrudan ilişkilendirebilirlerdi.
Vahiy Kitabı’nın yedi mektubunda, Roma yönetimi ve imparatorun kültü, Hıristiyan azınlığın kendisini izole etmeye çalıştığı şeytani, şeytani fenomenler olarak tasvir edilmiştir. Hölscher, “Vahiy Kitabı, kendini keşfetme sürecine, sadece imparatora değil, aynı zamanda ana Roma tanrılarına da rutin saygı duruşunda bulunan putperest bir Romalı çoğunluğun egemen olduğu bir dünyada Hristiyan bir azınlık tarafından ayırt edici bir kimlik arayışına katkıda bulunur” diye açıkladı.
“Yuhanna’nın Kıyametinin sözlerini okuyanların veya dinleyenlerin, karanlık büyülerin ışığında tüm pasajları, tek cümleleri veya kavramları kolayca görmüş olmaları mümkündür” diyen Hölscher, büyü kültürünün etkisini vurguladı.
Proje, iki kaynağın örtüşmesini, bir yandan büyünün ve diğer yandan dinin antik çağda nasıl algılandığının arka planına karşı araştıracak.
“Disenchanted Rituals” başlıklı araştırma projesi. Büyü Tabletlerin İzleri ve John’un Vahiyindeki İşlevleri”, 2022-2025 yılları arasında Alman Araştırma Vakfı (DFG) tarafından destekleniyor.
Johannes Gutenberg-Universität Mainz
Kapak Fotoğrafı: Groß-Gerau’dan Lanet tablet Priscilla: Kurşun tablet, burada ön tarafta, üç parçadan oluşuyor ve her iki tarafta da Latince intikam duası yazılı. Muhtemelen MS 100 civarından kalmadır. René Müller / LEIZA
