Baltık Denizi’nin derinliklerinde saklanan Taş Devri’nin mimari harikası, araştırmacılar tarafından keşfedildi.
Almanya’nın Mecklenburg Körfezi’nde deniz yüzeyinin 21 metre (69 fit) altında yer alan bu mega yapının 10.000 yıldan daha eski olduğu düşünülüyor. Neredeyse bir kilometre (0.62 mil) uzunluğundadır ve bilinçli bir şekilde yerleştirilmiş büyük taşlardan oluşur.
Avrupa’daki en büyük Taş Devri mega yapısı olabilecek duvarın, ren geyiklerini daha kolay öldürülebilecekleri alanlara yönlendirmek için yaklaşık 11.000 yıl önce inşa edildiğine inanılıyor.
Kiel Üniversitesi’nden jeofizikçi Jacob Geersen liderliğindeki Alman araştırma ekibi, yapının eski avcı-toplayıcılar tarafından avlanmak için kullanılan bir duvarın parçası olduğunu varsayıyor. Yapıya Blinkerwall adı verilmiştir.
Araştırmacılar, bölgeyi araştırmak için gemilerin ve denizaltı dronlarının bir kombinasyonunu kullandılar ve uzun süredir kayıp olan yapının şekli ve boyutu hakkında sonar verileri topladılar. Kayaların çokluğu ve bunların organize yerleşimi, araştırmacılara oluşumun doğal süreçlerle yapılmadığını söyledi.
Tektonik hareketler, erozyon ve deniz seviyesi ve buzullaşma dahil olmak üzere iklimdeki değişiklikler, Dünya’nın manzarasının zaman içinde kademeli olarak değişmesine katkıda bulunmuş ve denizin çok sayıda kıyı yerleşimini ve yapısını yutmasına neden olmuştur. Teknolojik gelişmeler artık bu kayıp yapıların keşfedilmesini mümkün kılmıştır.
Blinkerwall, son Buzul Çağı’nın sona ermesinden yaklaşık 10.000 yıl sonra kuru karadayken. Bununla birlikte, 8.600 ila 8.000 yıl önce deniz seviyesinin yükselmesi nedeniyle nihayetinde sular altında kaldı.
Sitenin incelenmesi, 971 metrelik (3.186 fit) bir gerginlik üzerinde düzenlenmiş 1.670 taşı gösteriyor ve her taş bir metrenin altında ve 2 metre genişliğinde. Bu yüzden ekip, yapının hareket edemeyecek kadar ağır olan büyük taşları kaydırılabilen daha küçük taşlarla birleştirerek inşa edildiğini düşünüyor.
Araştırmacılar, Blinkerwall’un bir balık savağı veya kıyı savunması olarak kullanılmasını dışlıyor çünkü yapı, eski bir kıyı şeridine veya bataklığa yakınlığına rağmen bu kullanımların gereksinimlerini karşılamıyor. Bunun yerine, duvarın avlanmak için ren geyiği veya bizon gibi büyük hayvanları toplamak için kullanılmış olabileceğini öne sürüyorlar.
Rostock Üniversitesi’nde arkeolog olan ekip üyesi Marcel Bradtmöller, muhtemelen Danimarka’da taş aletler gibi eserlerin bulunduğu bir bölgenin adını taşıyan Kongemose kültürü olarak bilinen şeye ait avcı-toplayıcılar tarafından yapıldığına inanıyor.
Kongemose kültürü (Kongemosekulturen), güney İskandinavya’da yaklaşık MÖ 6000–MÖ 5200 yılları arasında mezolitik bir avcı-toplayıcı kültürdü ve Ertebølle kültürünün kökeniydi.
Çöl uçurtmaları olarak da bilinen benzer alçak duvarlar, Kuzey Amerika’daki Büyük Göller’in yanı sıra Afrika ve Orta Doğu’nun birçok yerinde keşfedilmiştir. Bazıları 5 kilometre uzunluğundadır ve artık avlanmak için kullanıldıkları yaygın olarak kabul edilmektedir.
Çalışma Proceedings of the National Academy of Sciences da yayınlandı.
Kapak Fotoğrafı: Duvarın batı ucundaki büyük kayaya bitişik Blinkerwall’un bir bölümünün 3D modeli. Rostock Üniversitesi’nden Philipp Hoy tarafından çekildi.
