Napoli Üniversitesi’nden “L’Orientale” arkeologları Pausilypon Arkeoloji Parkı’nda Publius Vedius Pollio’nun villasına ait bir mozaik ortaya çıkardılar.
Park, Roma döneminde günümüz İtalya’sında Napoli’nin seçkin bir mahallesi olan Posillipo’da yer almaktadır. Parka, Roma döneminde yapılmış 770 metre uzunluğundaki “Grotta Seiano” tüneli ile ulaşılabilir. Bu park, deniz yüzeyinin çok altına uzanan eski yapılardan oluşuyor.
Pausilypon Arkeolojik-Çevre Parkı, ünlü Gaiola Batık Parkı’nın yakınında yer alıyor.
Pausilypo (“Pausilypon” eski Yunanca’da “acıdan kurtulmak” anlamına gelir), senatörler ve zengin süvariler gibi antik Roma dünyasının en ünlü insanlarının abartılı villalarına sahip lüks bir bölgeydi.
Parkın ana cazibesi, İmparator Augustus’un sağ kolu olan ve M.Ö. birinci yüzyılda inşa edilen Publius Vedius Pollio’nun villasıdır. Bu zengin Romalı süvari, azat edilmiş bir köle ailesinde doğdu, ancak en çok kendi kölelerine yaptığı zulümle tanınıyordu. Köleleri, onu memnun etmediklerinde, onları yılan balığı göletindeki müren balıklarına yedirdiği söyleniyordu.
Bir anlatıya göre; Publius Vedius Pollio’nun kölesi kristal bir bardağı kırdığında, onu ölüme mahkum etti ve bir müren balığı ile dolu havuza atılmasını emretti. Pollio’nun yakın arkadaşı İmparator Augustus, kendisine kölenin hayatını bağışlamasını söyledi. Augustus daha sonra Pollio’nun tüm pahalı içme kaplarının parçalanmasını ve havuzunun doldurulmasını emretti.
Pollio, villasına ek olarak, 2000 kişilik bir tiyatro, küçük gösteriler için bir Odeon, bir Nymphaeum ve bir spa kompleksi inşa ettirdi.
Pollio MÖ 15’teki ölümünden sonra mülkünü Augustus’a bıraktı ve bölgeye uygun bir anıt dikme talimatı verdi. MS 138’de vefat eden Hadrian zamanına kadar, villa imparatorluğa aitti ve bir imparatordan diğerine geçti.
Villanın ilk inşaat aşamasından kalma bir mozaik zemin, Napoli Üniversitesi “L’Orientale” den arkeologlar tarafından keşfedildi. Çift siyah çerçeveli küçük beyaz tesseralardan oluşan mozaik, Vedius’un vefatından sonra Augustus’un sipariş ettiği yenileme projelerinin altına kasıtlı olarak gömülmüş olarak bulundu.
Stratigrafik tarihlendirme hala eksik, ancak salonun geç Cumhuriyet çağına veya en geç Augustus’a kadar uzanabileceği stile dayanarak, “diyor Napoli L’Orientale Üniversitesi’nden Marco Giglio.
Çift siyah çerçeveli rafine beyaz mozaik halı, Napoli denizine bakan oturma odasını süslüyordu.
Napoli Üniversitesi “L’Orientale”
