Castellón Alto arkeolojik sahasında (Granada, İspanya) gömülü 106 kişinin diş aşınması üzerine yapılan bir araştırmada, sadece kadınların ön dişlerini ip ve kordon yapmak için araç olarak kullandığını buldu.
Granada Üniversitesi tarafından yapılan bu araştırmada MÖ. 2200 ve 1550 yılları arasında İber yarımadasında gelişen El Argar kültürü cinsiyete, yaşa ve zanaat işi gibi görevlerde uzmanlaşmaya, yani seramik, taş, tekstil ve metallerle çalışma temelinde sosyal farklılaşmayı uygulayan karmaşık bir toplum olduğu biliniyor denildi.
Bu anlayış, yakın zamanda Journal of Archaeological Science’da yayınlanan yeni bir çalışma ile yeniden teyit edildi .
Katalan İnsan Paleoekolojisi ve Sosyal Evrim Enstitüsü (IPHES) ve Rovira i Virgili Üniversitesi’nde (URV) araştırmacı olan Marina Lozano liderliğindeki çalışma, Ángel Rubio da dahil olmak üzere Granada Üniversitesi Antropoloji Laboratuvarı’ndan bilim adamları ile işbirliği içinde gerçekleştirildi. Salvador, yayınlanan çalışmanın ortak yazarlarından biri.
İspanya, Granada’daki Castellón Alto arkeolojik sahasında gömülü 106 kişinin kalıntılarından alınan diş aşınmasının analizi , Bronz Çağı (MÖ 1900-1600) kadar erken bir tarihte, kadınların belirli görevleri yerine getirmek için ön (ön) dişlerini kullandıklarını ortaya koydu. Bu işler iplik ve kordon yapmakla ilişkili.
Farklı mikroskopi türlerinde gözlenen aşınma belirtileri, çentikler, yontulmuş mine ve bitki ve hayvan kaynaklı liflerin manipülasyonundan kaynaklanan oklüzal ve interproksimal olukları içeriyordu. El Argar’ın maddi kültürünün önceden var olan kanıtları sayesinde bu tür malzemelerin tekstil ve sepetçilik üretimi ile ilgili olduğu zaten biliniyordu, ancak bu yeni çalışmadan önce, bu zanaatkarların kimliği ile bu tür doğrudan bir ilişki kurmanın mümkün olduğunu kanıtlanmamıştı.
İkili iş bölümü
Bu nedenle, bu çalışmanın en önemli bulgularından biri, Tunç Çağı’nın sonlarında – yani neredeyse 4000 yıl önce – ikili bir işbölümünün olduğunun kanıtıdır. Sadece küçük bir grup insana adanmıştır. İplik yapımında (tekstil üretiminin temelini oluşturan) zanaat işinde çalışan bu grup yalnızca dişlerini alet olarak kullanan kadınlardan oluşuyordu.
Dahası, bu davranışın farklı yaşlardaki bireylerin kalıntılarından tespit edildiği gerçeği göz önüne alındığında – birey ne kadar yaşlıysa, bu belirginlik o kadar derin olurdu- bu uzmanlaşmanın ergenlik döneminde başladığı ve onların hayatları boyunca kadınların bu görevi baştan sona yerine getirmeye devam ettiği sonucuna varılabilir.
Bu çalışma, dişlerin araç olarak kullanımını tanımlamayı amaçlayan IPHES’teki araştırma alanlarından birinin bir parçasını oluşturmaktadır. Bu durumda, araştırma aynı zamanda yaş ve cinsiyete dayalı işbölümü hakkında veriler üretti ve böylece El Argar kültürünün yaşam tarzı ve sosyal organizasyonu hakkında daha net bir anlayış sağladı.
https://phys.org/news/2020-11-years-tasks-specialized-gender.html sitesinden çeviri yapılmıştır.
Konu hakkında daha detaylı bilgi edinmek isterseniz: Marina Lozano ve ark. Argaric zanaatkâr kadınları: Güneydoğu İberya’nın Bronz Çağı’nda cinsiyete dayalı iş bölümü , Arkeoloji Bilimi Dergisi (2020). DOI: 10.1016 / j.jas.2020.105239 ziyaret edebilirsiniz.
