Vikingler hakkında anlatılan bir çok hikaye var ve bu hikayeleri gerçekte olanlarla aslında hiç olmamış olanları birbirinden ayırt etmek bazen neredeyse imkansız…
Viking destanlarında anlatılan Kan kartalı işkence yöntemi de araştırmacılar için gerçekten var olup olmadığı hakkında şüpheyle bakılan bir olay olarak gizemini sürdürmekte.
Viking destanları, kaburgalarının, akciğerlerinin ve bağırsaklarının kanlı kanatlar şeklinde dışarı çekilebilmesi için sırtları kesilirken kurbanların canlı tutulduğu kan kartalı ritüelini anlatır.
Viking destanları tanrı Odin’in sahip oldukları toprakları fethederken düşmanlarına en acımasız işkenceleri yaptıklarını anlatırlar. Kan kartalı da bu işkence yöntemlerinden biri olarak anlatılagelmektedir.
Viking destanları , hayal edilebilecek en acı verici ve korkunç işkence yöntemlerinden biri olarak kan kartalını detaylandırıyor. Hikaye nasıl olduğunu anlatıyor:
“Earl Einar Halfdan’a gitti ve sırtına bu şekilde kanlı kartalı oydu, böylece omurgasından gövdesine bir kılıç sapladı ve omurgadan beline kadar tüm kaburgaları kesti ve ciğerleri oradan çıkardı. ….”
Sadece bu kadarlık bir anlatımla bile nasıl vahşice ve acımasız bir yöntem olduğunu anlamak hiçte zor değil!
Kan Kartalı İnfazlarının Tarihi
Kan kartalı kullanımının en eski hesaplaşmalardan birinin 867’de gerçekleştiği düşünülüyor. Birkaç yıl önce, Northumbria (bugünkü Kuzey Yorkshire, İngiltere) kralı Aella’nın bir Viking saldırısına kurban gitmesiyle başladı. Aella, Viking lideri Ragnar Lothbrok’u canlı yılanlarla dolu bir çukura atarak öldürmüştü.
İntikam için, Lothbrok’un oğulları 865’te İngiltere’yi işgal etti. Danimarkalılar York’u ele geçirdiğinde , Lothbrok’un oğullarından biri olan Kemiksiz Ivar, Aella’nın öldürüleceğini gördü.
Tabii ki, sadece onu öldürmek yeterince iyi değildi. Ivar’ın babası Ragnar bir yılan çukuruna atılmış ve korkunç bir kaderle karşılaşmıştı.
Kemiksiz Ivar, Aella’yı örnek almak ve düşmanlarının yüreklerine korku salmak istedi. Böylece lanetli kralı kan kartalına adadı.
Peki Kan Kartalı Nasıl Yapılıyordu?
Modern bilim adamları, Vikinglerin bu ritüel işkenceyi nasıl gerçekleştirdiklerini ve hatta korkunç yöntemi uygulayıp uygulamadıklarını tartışıyorlar. Kan kartalı süreci gerçekten de o kadar acımasız ve korkunç ki, gerçekten gerçekleştirilebileceğine inanmak zor. İster sadece edebi bir kurgu eseri olsun, isterse sadece bir hayal ürünü bunlar bile bu ritüelin korkunç acımasızlığını anlatmak için yetersiz kaldığı gerçeğini değiştirmiyor.
Kaçmayı veya ani hareketleri önlemek için kurbanın elleri ve bacakları bağlandı. Ardından intikam almak isteyen kişi, kurbanı kuyruk kemiğinden göğüs kafesine doğru bıçakladı. Daha sonra her bir kaburga, kurbanın iç organlarını tam olarak açıkta bırakan bir balta ile omurgadan titizlikle ayırdı.
Kurbanın tüm prosedür boyunca hayatta kaldığı söyleniyor. Daha da kötüsü, Vikingler daha sonra açık yaraya tuz basıyorlardı.
Bu yetmezmiş gibi, kişinin tüm kaburgalarını kesip dev parmaklar gibi açtıktan sonra, işkenceci kurbanın ciğerlerini çıkararak kişinin bir çift kanat takmış gibi görünmesini sağlardı.
Böylece, kan kartalı tüm kanlı görkemiyle kendini gösterir ve içte ve dışta bütün düşmanlara bir gözdağı verilir unutulmayacak bir korku yüreklere kazılırdı.
Bu arada eğer kan kartalı işkence sırasında eğer bağıracak ve yalvaracak olursa Valhala’ya yani Viking cennetine asla gidemezdi.
