Yeni bir araştırma, Neolitik Avrupa’da 2.000 yıllık bir dönem boyunca kadınların geleneksel olarak kurban edildiği bir düzineden fazla cinayet tespit etti.
Kurbanlar “incaprettamento” ile öldürülmüş gibi görünüyor. Bu ölüm tarzı domuz bağlama olarak da biliniyor. Kurbanların boyunları arkadan bükülmüş bacaklarına bağlanarak bir şekilde kendilerini boğmaları sağlanıyor.
Çalışma, 20 yıldan uzun bir süre önce Güney Fransa’da Avignon yakınlarındaki Saint-Paul-Trois-Châteaux’da bulunan antik bir mezarın yeniden değerlendirilmesini takip ediyor. Yaklaşık 5.500 yıl önce buraya gömülen iki kadın, tahıl depolamak için kullanılan silo ya da çukura benzeyen bir mezara gömülmüştü.
Araştırmacılar, bir Neolitik mezar olan Saint-Paul-Trois-Châteaux’da kazılan iskeletleri inceleyerek işe başladılar. Kalıntılardan üçü, ekibin boğulmalarına neden olacak pozisyonlara zorlandıklarını belirlediği kadınlara aitti; kadınlardan en az biri canlı canlı gömülmüş olabilir
Ekip daha sonra, Taş Devri Avrupa’sında anormal şekilde konumlandırılmış cesetlerle olağandışı gömme uygulamalarına ilişkin benzer vakalar için mevcut çalışmaları taradı.
Arkeologlar, kadınların açıkça şiddet içeren ölümlerinin, muhtemelen tarımsal uygulamalarla bağlantılı daha büyük bir Neolitik geleneğin parçası olup olmadığını belirlemek için daha fazla kanıt aradılar.
Daha sonra mevcut antropolojik ve arkeolojik literatürü değerlendirdiler ve Doğu Avrupa’dan Katalonya’ya kadar 14 bölgeden benzer gömülere dair raporlar buldular. Buna ek olarak, Sicilya’da daha da eski Mezolitik döneme (Orta Taş Çağı) tarihlenen kaya sanatında da benzer şekilde bağlanmış figürlerin tasvir edildiği görülmektedir.
Daha ileri araştırmalar, Rhône Vadisi kurbanlarının 6.000 ila 5.500 yıl önce öldüklerinde, insanların nefesini sıkmanın 2.000 yıl boyunca ritüelleştirilmiş bir cinayet şekli olduğunu ortaya koymuştur.
Çalışma, mezarı çevreleyen tarımsal sembolizmin varlığını vurguluyor. Bu da kurbanın Neolitik dönemdeki (Yeni Taş Çağı) tarımsal uygulamalarla bağlantılı olabileceğini düşündürüyor.
Çalışmanın yazarları, “Arkeolojide, özellikle de yazılı kayıtların bulunmadığı tarih öncesi dönemde karşılaşılan en büyük zorluk, ritüel kurbanı diğer ritüelleştirilmiş şiddet biçimlerinden ayırt etmektir” diye yazdı. Araştırmaları bugün Science Advances dergisinde yayımlandı.
Araştırmacılara göre, öldürme uygulaması muhtemelen tarımdan önce bir kurban geleneği olarak başlamış ve daha sonra Neolitik çağda çiftçilikle bağlantılı insan kurbanı için kullanılmıştır.
Bu keşif, Neolitik Avrupa toplumlarının karanlık bir yüzüne ve ritüelistik uygulamalarına bir bakış sunuyor. Çalışmanın bulguları, bu kurbanların arkasındaki motivasyonlar ve tarımın gelişimiyle bağlantıları hakkında daha fazla soru ortaya çıkarıyor.
Kapak Fotoğrafı: Biri merkezi konumda (Kadın 256 1) ve diğer ikisi duvar çıkıntısının altına yerleştirilmiş (Kadın 2 ve Kadın 3) üç iskeleti gösteren 255 depolama çukurunun üst kısmından çekilmiş görünüm Resim Kredisi: Ludes et al., Sci. Adv. 10, eadl3374
